LA CHIESA PARROCCHIALE
La Chiesa parrocchiale di Issime costituisce sicuramente un monumento di notevole interesse storico e artistico. Fu eretta in epoca assai remota e in un documento del 1184 è già definita “molto antica”. Originariamente incorporata nella parrocchia di Perloz, ottenne la sua autonomia agli inizi del XII° secolo.
Tra le opere d’arte che la chiesa ancora conserva, la più importante è sicuramente l’affresco della facciata raffigurante il giudizio universale.
Nel 1683 venne demolita completamente e ricostruita.
In questi ultimi anni sono stati fatti pregevoli lavori di restauro dell’altare, riportato al suo primitivo splendore, e sono stati ridipinte la volta e le pareti, togliendo pesanti pitture e riportando alla luce un fregio dell’epoca della ricostruzione, che corre lungo tutto il perimetro dell’edificio, sopra le arcate che dividono la navata centrale dalle due navate laterali.
Sul sagrato sorgono 15 nicchie raffiguranti i misteri del rosario, costruite nel 1755.
In ragione del suo valore artistico e storico la chiesa è stata dichiarata Monumento nazionale.
IL CAMPANILE
Il campanile subì nei secoli due sopraelevazioni, anche se la sua base risale probabilmente al XII o XIII secolo. La prima ricostruzione avvenne nel 1568 a opera di Anthoine de Goyet, un issimese residente a Fontainemore, omonimo e forse discendente del mastro muratore operante in valle a cavallo tra ‘400 e ‘500. Questa torre campanaria doveva avere l’aspetto che conservano molti campanili valdostani e, terminare con un’alta cuspide piramidale. Non sono documentati lavori durante la ricostruzione della chiesa del 1683 infatti solo nel 1764 si decisa una nuova sopraelevazione; l’intervento fu affidato ad un issimese “maitre Joseph de feu Jean André Ronco”. La nuova opera costò 522 lire e mezza e fu conclusa con la posa sulla cupola in rame, della croce, del gallo e del globo già presenti sul campanile precedente.
LE CAPPELLE
Nella conca di Issime, sparse nelle frazioni e negli alpeggi, un tempo abitati, le cappelle erette come genuine ed autentiche “espressioni di fede” segnano da secoli la vita religiosa ed etnica della comunità.
La popolazione issimese ha sempre saputo tramandare l’amoroso rispetto di tradizioni e religiosità con grande cura e amore, e la presenza viva e umile delle cappelle indica la sincera e devota fede che ha segnato la vita e il duro lavoro della gente.
Madonna delle Nevi
Questa cappella con i suoi 2008 metri è la più alta di Issime.
Ě stata costruita nel 1660 in seguito ad un voto fatto dai Fratelli Chouquer muratori di Issime, i quali di ritorno da Challand passando in località Muhnes nel periodo invernale scamparono miracolosamente al pericolo di essere travolti da una valanga. I lavori iniziarono subito e la cappella fu benedetta nel 1667 dal Parroco del tempo D. Dominique Godio. La chiesetta, lodevolmente restaurata nel 1981, ha pianta rettangolare con tetto avanzato sulla facciata imbiancata a calce. La festa patronale ha luogo il 5 agosto.
Cappella di San Grato
Situata su uno splendido poggio dominante tutta la sottostante conca di Issime, si erge elegante e maestosa la cappella dedicata a S. Grato,il grande Vescovo protettore della Valle d’ Aosta.
Sembra che la sua erezione si perda nella notte dei tempi. La prima menzione sicura si trova nel famoso processo del diavolo del 1601.
La cappella,come esiste oggi,fu ricostruita nel 1701 come risulta dalla convenzione stipulata il 21 gennaio 1700. Venne benedetta dal Parroco D. Jean Praz il settembre 1702. È stata recentemente restaurata e la festa patronale ha luogo il 7 settembre.
Cappella di Santa Margherita
Salendo verso San Grato si trova la cappella dedicata a Santa Margherita. La leggenda locale dice che la popolazione issimese aveva fatto voto di erigere una cappella, ma siccome il voto tardava a compiersi, nel settembre del 1600 una legione di diavoli prese possesso del vallone, scatenando terremoti, abbattendo case, incendiando i raccolti e provocando cadute rovinose di massi. Questo avvenimento leggendario diede origine al famoso processo contro il diavolo, di cui si trova tuttora copia nell’archivio della Parrocchia di Pettinengo nel Biellese, da dove proveniva Don Annibale Serra, l’esorcista delegato dal suo Vescovo. Quando il diavolo Astarotte e i suoi 6666 spiriti maligni furono esorcizzati e cacciati, gli issimesi senza perdere più alcun tempo e di gran lena, costruirono la cappella. La costruzione attuale è un rifacimento del 1740 con ulteriori modifiche al campanile e alla facciata negli anni 1863 e 1881.
Cappella di San Nicola
Alla frazione Biolley in un luogo solitario e tranquillo è situata la piccola cappella dedicata a San Nicola da Bari, che si dice eretta nel XV secolo e restaurata e ingrandita nel 1780. È stata completamente restaurata nel corso del 2006.
Cappella della presentazione di Maria al Tempio
La cappella si trova in località Chincherè, costruita su terreno donato a seguito di testamento del 1653 e ricostruita nel 1866. La festa patronale si svolge il 21 novembre.
Cappella della Visitazione
Benedetta nel 1837, fu fatta costruire in località Riccard, sulla riva sinistra del Lys al confine con il comune di Gaby, da quattro sorelle, obbligate dal padre con testamento in data 21 maggio 1827. Anche questa cappella è stata recentemente restaurata e restituita agli antichi splendori.
Cappella di San Luigi
Si trova nella frazione di Riccourt ed è dedicata a San Luigi re di Francia. Eretta nel 1663 fu benedetta nel 1666. La festa patronale si svolge in autunno.
Cappella di San Giuseppe
Costruita in località Preit a seguito di un lascito, si ritiene sia stata benedetta nel 1667.
Cappella Madonna di Loreto
Eretta nel 1682 in località Seingles è stata restaurata nel 1729 e nuovamente negli anni recenti.
Cappella oratorio di San Antonio da Padova
Edificato in località Riva nel 1724 su totalmente restaurato e trasformato in cappella nel 1928 in occasione della Prima Messa del sacerdote Don Daniele Christillin.
Cappella di San Valentino
Si pensa che la primitiva cappella esistesse da tempo immemorabile e già allora dedicata a San Valentino. Ricostruita negli anni in stili e forme diverse, l’attuale cappella è datata 1898 ed è stata recentemente restaurata. Presenta una bella facciata di stile goticheggiante, con ampio porticato.
Cappella di San Giuseppe
La piccolissima cappella fu fatta costruire nel 1939 da Mons. Capra di Pont Saint Martin, per ricordare gli anni della sua giovinezza passati come pastorello nel vallone della Walka.
La Grotta della SS. Agonia del Divin Salvatore e della trasfigurazione di Cristo.
Il primo progetto porta la data del 1912 e doveva essere costruita come ex voto per concedere grazie ai numerosi emigranti issimesi che ogni anno lasciavano il paese per lavoro. La cappella venne eretta allo scoppio della guerra mondiale del 1915, per chiedere grazie e protezione per i soldati al fronte. Scavata nella montagna presenta alla vista solo la facciata formata da pietra nuda sormontata da piccolo campanile.
§§§§§§§§§§§§§§§§§
Traduzione in lingua minoritaria Töitschu a cura dello Sportello Linguistico di Issime
D’Chilhu
D’Chilhu van Éischeme ischt sicher as munemen das het interet storico un artistico. Dŝchi hen dŝcha gmachut lénhi zéiti hinner un i a schrift van 1184 dŝchi seen aschuan dŝchi séji “vill oalti”. In dar iesti ischt gsinh perretschu van Pirlu, dŝchi het dŝchi teilt au commencement van XII siècle.
Inter le opere d’arte das noch sén in d’chilhu, déja z’meischta important ischt d’vuadru séitu woa dŝchi hen pinturut il giudizio universale.
In 1683 hentsch dŝcha khéit ambri un wider gmachut.
In diŝch létschtu joari hentsch gmachut vill schieni weerhji um wider rüschten dan oalter, das ischt amum verous hübschi, un dŝchi hen amum pinturut d’vuatu un d’mouri, dŝchi hen afachtschurut schwiar voarwini un gvunne as oalts fregio das ischt doa sit das dŝchi hen wider gmachut d’chilhu, das doa machut alli dan tor dar chilhu, uab d’wélbini das teilljen d’gruassu wélbi van di zwienu von d’séiti.
Ousna, vür d’chilhu, sén 15 khoalti dri les mistères du rosaire, dŝchi hen dŝchu gmachut en 1755.
Wi dŝchi het an gruasse wert d’chilhu ischt as munemen nazionale.
Z’klockhous
Z’klockhous ischt gsinh dans les siècles wider gmachut zwurru, wénn auch dŝchéin vuss ischt van les siècles XII ol XIII. D’iestu voart das dŝchi hents grüscht ischt gsinh en 1568 van Anthoine de Goyet, an éischemer das het dŝchi pheebe zar Pischu, mit dam selbe noame un grech déscendent vam meischter houfer das het gweerhut in d’valludu inter le ‘400 un le ‘500. Diz klockhous ischt gsinh wi vill klockhöiŝcher van im Augschtalann un het glljiéivrut mi am spitz piramidale. Sölti nöit gsinh gmachiti weerhji im klockhous darwil das dŝchi hen wider grüscht d’chilhu en 1683; in 1764 hentsch déssidurut z’is bürren amum; das weerch het gmachut an éischemer “maitre Joseph de feu Jean André Ronco”. Z’weerch het gchoschtut 522 chruani un halba un ischt gsinh glljiéivruts mit lécken uber da chupfrege spitz z’chröiz, dar hoanu un d’botschu das sén aschuan gsinh vom klockhous sit darvür.
Tscheppili
Im grunn, héi un doa in d’kantunhi un z’alpu, woa zéiti hinner d’lljöit hen dŝchi pheebe, di tscheppili gmachutu antweegen d’lljöit “hen klaupt” sén doa sit hunnirtini joari um dinun chuntschaft vam lebtag van ündŝchi oaltu.
D’éischemera hen génh chonnu passrun van eim zam andre d’brouha un d’rélidŝchunh mit guts heers, un di tscheppili zeihun das déi lljöit hen klaupt un hen gweerhut vill.
D’Mühni
Diŝch tscheppulu, 2008 meischtera, ischt d’hüejeschta van Éischeme.
Ischt gsinh gmachiti in 1660 noa das d’brudara Chouquer, das sén gsinh houfara, hen kheen varheisse ab dŝchi hen gsovurut van a lawunu das ischt gcheen in d’Mühni wénn dŝchi sén gcheen dangher van Tschallanh. D’weerhji hen gvoagen a sibit un di tscheppulu ischt gsinh gwiti in 1667 vam hiar Dominique Godio. Di tscheppulu, wider gruschti in 1981, ischt rettangolare un z’tach chint vürsich von d’bschloagnu vuadru séitu. Dan patrunh ischt le 5 augschte.
Di tscheppulu im Chröiz
Von a schienen grünen krüpp van woa mu gsit alli d’gunku van Éischeme, ischt Sen Kroasch tscheppulu, dar bischuft patrunh vam Augschtalann.
Mu wisst nümmi wénn dŝchi séji gsinh gmachiti. D’iestu voart das dŝchi schwétzen darva ischt im protsches ankeen dar töivul in 1601.
Di tscheppulu, wi höit z’tagsch, ischt gsinh wider gmachiti in 1701 wi ischt in d’schrift du 21 gruasse moanut 1700. Ischt gsinh gwiti vam hiar Jean Praz le 7 septembre 1702. Ischt gsinh wider gmachiti nöit lannhuscht un dan patrunh ischt le 7 septembre.
Di tscheppulu van Santa Margherita
Séntsch müntrun wider z’Chröiz vinnt mu di tscheppulu van Santa Margherita, im Buart. La légende zéllt das d’éischemera hen kheen varheisse z’machun an tscheppulu, wa wi dŝchi hen dŝcha nöit gmachut, im septembre 1600 a chuppletu töivla ischt gcheen biten in d’gumbu, hentsch toan z’cheen il terremoto, hentsch khéit ambri stoadla un ketschi, hentsch varbrénnt d’achara un toan z’artrualun steina un tschucki. Ischt du das dŝchi hen gmachut le fameux protsches ankeen dar töivul, mu vinnt noch d’pappara in d’perretschu van Pettinengo im Bieleis, van woa ischt gcheen Don Annibale Serra, l’esorcista gschukhti van dŝchéin bischuft. Wénn dar töivul Astarotte un dŝchéin 6666 schwachu sieli sén gsinh gschabni awek, d’éischemera oan varlljiren mia zéit hen gmachut di tscheppulu. Di tscheppulu wi ischt höit z’tagsch ischt gsinh wider gmachiti in 1740 un wider grüscht auch z’klockhous un d’vuadru séitu in d’joari 1863 un 1881.
Di tscheppulu van San Nicola
Im Biouley, das ischt an schienen poaslljiegen uart, ischt d’lljickun tscheppulu van San Nicola di Bari, dŝchi seen séji gsinh gmachiti im XV siècle un wider gruschti un gmachiti gruassur in 1780. Ischt gsinh wider gruschti in 2006.
Di tscheppulu van la presentazione di Maria al Tempio
Di tscheppulu ischt in Tschentschiri, ischt gmachiti vom gut keebenz mit am testament van 1653 un wider gmachiti en 1866. Dan patrunh ischt le 21 novembre.
Di tscheppulu della Visitazione
Gwiti in 1837, hen dŝcha toan z’machun in Rickard, ennut d’Lljéisu un das moarhut mit Uberlann, vir wetti, das sén gsinh obludŝchurutu van ürriun atte mit am testament van 21 meje 1827. Auch diŝch tscheppulu ischt gsinh wider gruschti nöit lannhuscht un amum hübschi wi a voart.
Di tscheppulu van San Luigi
Ischt in Rickurt un ischt dédiée dam San Luigi re di Francia. Gmachiti in 1663 ischt gsinh gwiti in 1666. Dan patrunh ischt d’hérbscht.
Di tscheppulu van San Giuseppe
Gmachiti zam Preite noa an a légat , dŝchi seen dŝchi séji gsinh gwiti in 1667.
Di tscheppulu van Madonna di Loreto
Gmachiti in 1682 in Zéngji ischt gsinh wider gruschti in 1729 un amum in dar létschti.
Z’oratweri van Sant’Antonio da Padova
Z’oratweri gmachuts in d’Réivu in 1724 ischt gsinh complètement wider gruschts un gcheen an tscheppulu in 1928, wénn dar hiar Daniele Christillin het gseit dŝchéin Iestu Mesch.
Di tscheppulu van Sen Valentin
Mu dénght das diŝch tscheppulu séji doa sit lénnhi lénnhi zéiti un aschuan du van Sen Valentin. Wider gmachiti génh in muadi différent, di tscheppulu wi höit z’tagsch ischt van 1898 un ischt gsinh wider gruschti in dar létschti. Dŝchi het a schie vuadru séitu in stile goticheggiante, un as breits porticato.
Di tscheppulu van San Giuseppe
D’lljickun tscheppulu het dŝcha toan z’machun in 1939 Mons. Capra vam Steg, vür bsinnen wénn dar ischt gsinh hirtji in d’Walkhu.
La Grotte della SS. Agonia del Divin Salvatore e della trasfigurazione di Cristo
Z’iest prodŝchet ischt van 1912 un hets sollu sinh gmachiti antweegen d’éischemera hen kheen varheisse um das d’lljöit das sén kannhen weerhun ous ter z’lann hetti a hilf. Di tscheppulu ischt gsinh gmachiti wénn het gvoan a da chrig in 1915, um hoeischun hilf vür d’chrigschmanna. Alli unner heert mu gsit nuan ous d’vuadru séitu un drouf as lljicks klockhous.
§§§§§§§§§§§§§§§§§§
Traduzione in lingua francese, inglese e tedesco a cura della classe 4° del Liceo linguistico “Binel – Viglino" di Verrès - Anno scolastico 2009/2010
L’eglise paroissale
L’église paroissiale d’ Issime constitue sûrement un monument de considérable intérêt historique et artistique. Elle a été érigée à une époque très reculée et, dans un document de 1184, elle est déjà définie « très ancienne » . Originairement incorporée dans paroisse de Perloz, elle a obtenu son autonomie au XII siècle. Parmi les œuvres d’art que l’église encore conserve, la plus importante est sûrement la fresque de la façade qui représente le jour du Jugement.
En 1683 l’église a été abattue complètement et reconstruite.
Ces dernières années, des travaux de restauration ont été réalisés à l’autel qui a été reporté à sa primitive splendeur et on a repeint la voûte et les parois, en enlevant des peintures grossières et en révélant une frise de l’époque de la reconstruction qui traverse tout le périmètre du bâtiment au-dessus des arcades qui divisent la nef centrale des nefs latérales.
Sur le parvis se trouvent quinze niches qui représentent les mystères du chapelet, édifiés en 1755.
Pour sa valeur artistique et historique l’église a été proclamée Monument National.
Le clocher
Le clocher a été surélevé, même si sa base est probablement du XII ou XIII siècle. La première reconstruction a eu lieu en 1568 grâce à Anthoine de Goyet, un habitant d’Issime dont les origines étaient de Fontainemore, homonyme et peut-être descendant du maître maçon, opérant en vallée entre 1400 et 1500. Ce clocher devait ressembler aux autres clochers valdôtains et se terminer avec une haute pointe pyramidale. Il n’y a pas de documents qui concernent les travaux de reconstruction de l’église en 1683. En effet, c’est seulement en 1764 qu’ on a décidé une nouvelle surélévation ; l’intervention fut commissionnée à un habitant d’Issime “ maitre Joseph de feu Jean André Ronco”. La nouvelle œuvre coûta 522 lires et demie et fut conclue avec la mise en place de la coupole en cuivre, de la croix, du coq et du globe déjà présents sur le clocher précédent.
Les chapelles
Dans la cuvette d'Issime, éparpillées dans les hameaux et dans les alpages qui avant étaient habités, les chapelles érigées comme "expressions naturelles et authentiques de foi" marquent depuis des siècles la vie religieuse et ethnique de la communauté.
La population d'Issime a toujours su transmettre le respect amoureux des traditions et de la religiosité avec grand soin et amour, et la présence vive et humble des chapelles indique la sincère et fidèle foi qui a marqué la vie et le dur travail des gens.
La Vierge des neiges
Cette chapelle avec ses 2008 mètres d’altitude est la plus haute d’ Issime.
Elle a été érigée en 1660 après un vœu fait par les Frères Chouquer, maçons d’Issime qui, de retour de Challand et en passant la localité de Muhnes dans la période hivernale, ont évité miraculeusement le danger d’être ensevelis sous une avalanche. Les travaux ont commencé immédiatement et la chapelle a été bénie en 1667 par le curé de l’époque D. Dominique Godio. La chapelle, très bien restaurée en 1981, a un plan rectangulaire avec le toit qui avance sur la façade blanchie à la chaux . La fête patronale a lieu le 5 août.
Chapelle Saint-Grat
Située sur un splendide coteau qui domine toute la cuvette en dessous d’ Issime, s’élève élégante et majestueuse la chapelle dédiée à Saint-Grat, le célèbre évêque protecteur de la Vallée d’Aoste. Il semble que sa construction se perd dans la nuit des temps.
La première mention sûre se trouve dans le célèbre procès du diable en 1601. La chapelle, comme on la voit aujourd’hui, a été reconstruite en 1701 comme il résulte dans la convention stipulée le 21 Janvier 1700. Elle a été bénie par le curé D. Jean Praz en Septembre 1702. La chapelle a été restaurée récemment et la fête patronale est le 7 Septembre.
Chapelle de Sainte-Marguerite
En montant vers Saint-Grat on trouve la chapelle dédiée à Sainte-Marguerite. La légende locale raconte que la population d’ Issime avait fait vœu d’ ériger une chapelle, mais du moment que le vœu tardait à se vérifier, en Septembre 1600 une légion de Diables prit le pouvoir du vallon , en déchaînant des tremblements de terre, en abattant les maisons, en incendiant les récoltes et en provoquant des chutes catastrophiques de rochers . Cet événement légendaire a été l’origine du célèbre procès contre le diable, dont on trouve encore une copie dans l’archive de la paroisse de Pettinengo dans la province de Biella, d’où provenait Don Annabale Serra, l’exorciste délégué par son évêque. Quand le diable Astarotte et ses 6666 esprits malins ont été exorcisés et chassés, les habitants d’ Issime sans perdre de temps et avec grande énergie, ont construit la chapelle. La construction actuelle est une adaptation de 1740 avec d’ autres modifications au clocher et à la façade en 1863 et 1881.
Chapelle de Saint Nicholas
Au hameau de Biolley, dans un endroit solitaire et calme, est située la petite chapelle dédiée à Saint- Nicholas de Bari, construite au XV siècle, restaurée et agrandie en 1780. Elle a été complètement restaurée en 2006.
Chapelle de la présentation de Maria au Temple
La chapelle se trouve au hameau de Chincherè, construite sur un terrain donné à suite de testament en 1653 et reconstruite en 1866. La fête patronale se déroule le 21 novembre.
Chapelle de la Visitation
Bénite en 1837, elle fut faite construire au hameau de Riccard, sur le bord gauche du Lys à la limite avec la commune de Gaby. Elle fut commissionnée par quatre sœurs, obligées par le père avec un testament du 21 mai 1827. Cette chapelle aussi a été restaurée récemment et reportée à sa beauté antérieure .
Chapelle de Saint Louis
Elle se trouve au hameau de Riccourt et est dédiée à Saint Louis, roi de France. Érigée en 1663, elle fut bénie en 1666. La fête patronale se déroule en automne.
Chapelle de Saint Joseph
Construite au lieu-dit Preit à la suite d'un lais, on pense qu’elle a été bénite en 1667.
Chapelle Sainte Vierge de Loreto
Erigée en 1682 au hameau de Seingles, elle a été restauré en 1729 et à nouveau récemment.
Chapelle oratoire de San Antonio de Padoue
Edifiée au hameau de Riva en 1724, elle fut totalement restaurée et transformée en chapelle en 1928 à l'occasion de la Première Messe du prêtre Don Daniele Christillin.
Chapelle de Saint-Valentin
On pense que la chapelle primitive existait depuis longtemps et était déjà dédiée à Saint-Valentin. Reconstruite pendant les années en styles et formes différents, la chapelle actuelle est datée de 1898 et elle a été récemment restaurée. Elle présente une belle façade qui a un style ressemblant au gothique, avec un large portique.
Chapelle de Saint Joseph
La très petite chapelle fut faite construire en 1939 par Mons. Capra de Pont-Saint-Martin, pour rappeler les années de sa jeunesse passées comme petit berger dans le Wallon de la Walka.
La Grotte du SS. Agonie du Divin Sauveur et de la transfiguration de Christ
Le premier projet est daté de 1912 et la chapelle devait être construite comme ex-voto pour accorder les nombreux habitants d’Issime, émigrés qui, chaque année , quittaient le pays à cause du travail. La chapelle fut érigée au début de la première guerre mondiale en 1915, pour demander des grâces et protection pour les soldats au front. Creusée dans la montagne, elle présente à la vue seulement le façade formée par la pierre nue surmontée du petit clocher.
§§§§§§§§§§§§§§§§§§
The parish church
The parish church of Issime is definitely a remarkable monument of history and art. It was erected in a remote period and in a document of 1184 it was already defined very old. Originally it was incorporated into the parish of Perloz and at the beginning of XII century it obtained its autonomy.
Among the works of art still kept in the church, the wall painting on the facade representing the crack of doom is definitely the most important. In 1683 the church was totally demolished and rebuilt.
In these last years valuable works of repair of the altar have been carried out and returned it to previous splendour, the vault and the walls have been repainted and some of them even removed. A frieze of the age of the reconstruction has been brought to light and it extends the entire perimeter of the building on the arches that separate the nave from the aisles.
There are 15 cubbies on the churchyard that represent the Mysteries of the Rosary, and they were built in 1755.
The church has been declared a National Monument for its artistic and historical value.
The bell tower
Over the centuries the bell tower was raised twice, even if its base probably dates back to the 12th or 13th centuries. It was first renovated in 1568 by Anthoine de Goyet, whose origins can be traced back to Fontainemore but who lived in Issime, bearing the same name and maybe descendant of the master mason who worked in the valley between 1400 and 1500. This bell tower probably had the same style as a lot of Aosta Valley’s bell towers and ended with an high pyramidal cusp. There aren’t any documents about the church’s rebuilding in 1683, in fact only in 1764 they decided a new raising; the work was encharged to an inhabitant of Issime “maitre Joseph de feu Jean André Ronco”. The new work cost 522 and a half lire and concluded with placing the cross, weather cock and globe that there were already on the previous bell tower, on the copper cupola.
Madonna delle Nevi
This chapel at 2008 metres above sea level, is the highest of Issime.
It was built in 1660 after a vow made by the brothers Chouquer who were the bricklayers of Issime. In the winter period, while they were going back from Challand, through the village of Muhnes, they miraculously escaped an avalanche. The work started immediately and the chapel was consecrated in 1667 by the parish priest of the time, D.Dominique Godio.
The chapel, beautifully restored in 1981, is built on a rectangular plan with an extending roof over the whitewashed façade.
The village feast is on 5th August.
Saint Grato’s chapel
Standing on a beautiful hillock which overlooks all the hollow below Issime, is the elegant and stately chapel dedicated to Saint Grato, the great protecting bishop of Aosta Valley.
Its building seems to be lost in the mists of time. The first time it was mentioned was in the famous Devil’s trial in 1601. The chapel was rebuilt in 1701 resulting from the convention stipulated on 21st January 1700. The chapel was blessed by the parish priest D.Jean Praz in September 1702. It has recently been restored and the village feast is on September 7th.
Santa Margherita’s chapel
Going up to San Grato’s chapel we will find the chapel dedicated to Santa Magherita. The local legend says the inhabitants of Issime had made a vow to erect a chapel but since the vow wasn’t respected, on September 1600 a legion of devils in possession of the deep valley, caused earthquakes , demolished houses, set fire to the crops and caused ruinous rocks fall.
This legendary event gave rise to the famous Devil’s trial which you can find a copy in the archive in the parish of Pettinengo in the area around Biella, where Don Annibale Serra came from, the exorcist delegated by his bishop. When Devil Astarotte and his 6666 evil spirits were exorcised and expelled, the inhabitants of Issime and working with a will without wasting time, and built the chapel. The present construction is a remake of the one standing in 1740 with further modifications to the bell tower and to the façade made in 1863 and 1881.
Saint Nicola’s chapel
In a hamlet called Biolley, in a lonely and quite place there is the small chapel dedicated to Saint Nicola from Bari, which is said to have been built in the 15th century and restored and enlarged in 1780. It was completely restored during 2006.
The chapel dedicated to the presentation of Mary
The chapel is situated in the village of Chincherè, built on ground donated following the testament of 1653 and rebuilt in 1866. The village feast takes place on 21st November.
The chapel of the Visitation
Blessed in 1837, was built in the village of Riccard, on the right hand side of the Lys on the border with the commune of Gaby, by four sisters, bound by their father with the testament dated on 21st May 1827. The chapel was recently restored to its ancient splendour.
Saint Louis’ chapel
It is situated in the village of Riccourt and it’s dedicated to Saint Louis, King of France. Built in 1663, it was blessed in 1666. The village feast takes place in Autumn.
Saint Joseph’s chapel
Built in the village of Preit following a bequest. It is alleged to have been blessed in 1667.
The chapel of Madonna di Loreto
Built in 1682 in the village of Seingles, was restored in 1729, then again in recent years.
Saint Antonio of Padovas’s oratory –chapel
Built in the village of Riva in 1724 on a totally restored and transformed chapel in 1928, on the occasion of the priest Don Daniele Christillin’s First Mass.
Saint Valentine’s chapel
The first chapel is said to have existed for a very long time and it was dedicated to Saint Valentine. Rebuilt during the years and in different shapes, the present chapel is dated 1898 and was recently restored. It presents a handsome façade in gothic style, with a wide arcade.
Saint Joseph’s chapel
This very small chapel was commited in 1939 by Mons. Capra di Pont Saint Martin, in order to remember his youth years, spent as a young sheperd in the Walka vallon.
The Cavern of the "SS. Agonia del Divin Salvatore e della trasfigurazione di Cristo”
The first project is dated in 1912 and had to be rebuilt as an “ex voto” in order to grant favours for the several emigrants of Issime, who every year left the village because of the work. The chapel was built when the First World War broke out, in order to grant favours and protection for the soldiers the battle front. It was dug out of the mountain and it presents only the façade, formed of a naked rock, underneath a small bell tower.
§§§§§§§§§§§§§§§§§§
Die Pfarrkirche
Die Pfarrkirche von Issime ist sicherlich ein aus historischem und künstlerischem Gesichtspunkt sehr interessantes Denkmal. Sie wurde in ferner Zeit errichtet, in einem Dokument von 1184 wurde sie schon „sehr alt“ benannt. Ursprünglich war sie in der Pfarre von Perloz eingegliedert, doch am Anfang des 12. Jahrhunderts wurde sie autonom. Unter den in der Kirche verwahrten Kunstwerken ist das Fresko der Fassade, das das Jüngste Gericht darstellt, sicherlich das Wichtigste. Im Jahr 1683 wurde sie komplett abgerissen und neu erbaut. In diesen letzten Jahren wurde der Altar sehr schön restauriert, sodass er wieder seinen alten Glanz fand. Das Gewölbe und die Wände wurden frisch bemalt. Nachdem man einige Malschichten entfernt hatte, entdeckte man ein Fries aus der Rekonstruktionszeit, das sich vom Mittelschiff über den Bogen bis zu den zwei Seitenschiffen erstreckt. Auf dem Kirchplatz befinden sich fünfzehn im Jahr 1755 gebildete Nischen, die die Mysterien des Rosenkranzes darstellen. Die Kirche wurde durch ihren künstlerischen und historischen Wert zum Nationaldenkmal erklärt.
Der Glockenturm
Der Glockenturm wurde zweimal überbaut, auch wenn seine Basis wahrscheinlich auf das 12. oder 13. Jahrhundert zurückreicht. Die erste Rekonstruktion wurde im Jahr 1568 dank Anthoine de Goyet, einem Einwohner von Issime, durchgeführt. Anthoine de Goyet wohnte in Fontainemore und war vermutlich ein Nachkomme des gleichnamigen im Aostatal bekannten Maurermeisters aus dem 15./16. Jahrhundert. Dieser Glockenturm sollte so aussehen, wie viele andere Glockentürme aus dem Aostatal: noch dazu sollte er einen hohen pyramidenförmigen Spitzgiebel haben. Während des Wiederaufbaus von der Kirche im Jahr 1683 wurden andere Arbeiten nicht dokumentiert.
Im Jahr 1764 wurde ein neuer Auftrag erteilt, der von einem Einwohner von Issime „maître Joseph de feu Jean André Ronco“ durchgeführt wurde. Nämlich wurden auf der kupfernen Kuppel des Glockenturms ein Kreuz, ein Hahn und ein Globus angebracht, die bereits auf der alten Glockenturm vorhanden waren. Diese Arbeit kostete 522,5 Lire.
Die Kapellen
Die Kapellen liegen in der Mulde von Issime, in den Dorfteilen und auf den einst bewohnten Almen verstreut. Sie sind naive und authentische Religionssymbole, die seit Jahrhunderten das religiöse Volksleben der Gemeinde bezeichnen.
Die Bewohner von Issime haben immer den liebevollen Respekt der Traditionen und der Frömmigkeit mit großer Sorgfalt und Liebe übertragen können. Die lebhafte aber bescheidene Anwesenheit der Kapellen zeigt den echten aber frommen Glauben, der das Leben und die schwere Arbeit der Bewohner geprägt hat.
Die Kapelle der Madonna delle nevi
Diese Kapelle auf 2008 m. liegt am höchsten. Sie wurde 1660 infolge einer Votivgabe der Brüder Chouquer, Maurer aus Issime, gebaut. Als sie von Challand zurückkamen, wurden sie im Winter in der Ortschaft Muhnes von der Schneelawine wunderbarerweise nicht getroffen. Die Arbeiten fingen sofort an und die Kapelle wurde 1667 vom damaligen Pfarrer D. Dominique Godio gesegnet. Die 1981 liebenswert restaurierte kleine Kirche hat einen rechteckigen Grundriss mit einem Dach, das eine weiß gekalkte Fassade bedeckt. Der Patronenfesttag ist am 5. August.
Die Kapelle von San Grato
Die elegante und majestätische dem wichtigen Schutzbischof vom Aostatal S.Grato gewidmete Kapelle liegt auf einer prächtigen Anhöhe, die die tiefstgelegene Mulde von Issime beherrscht.
Ihre Errichtung geht in grauer Vorzeit zurück. Die erste sichere Erwähnung ist 1601 in dem berühmten Teufelsprozess.
Die noch heute existierende Kapelle wurde, nach der Vereinbarung am 21.1.1700, im Jahr 1701 wiederaufgebaut. Sie wurde im September 1702 vom Pfarrer D.Jean Praz gesegnet. Sie ist neulich restauriert worden und der Patronenfesttag ist am 7. September.
Die Kapelle von Santa Margherita
Auf dem Weg nach S.Grato liegt die Kapelle der Heiligen Margherita gewidmet. Die Legende sagt, dass die Bevölkerung von Issime ein Gelübde ablegte, eine Kapelle zu errichten. Da das Gelübde nicht eingehalten wurde, nahm im September 1600 eine Legion von Teufeln Besitz des Tals. Sie lösten viele Erdbeben aus, zerstörten Häuser, brannten Ernten und ließen Steine fallen. Dieses legendäre Ereignis ist die Ursache des berühmten Prozesses gegen den Teufel, dessen Kopie sich in dem Archiv des Pfarrers von Petinengo im Biellese befindet. Aus dieser Ortschaft des Biellese kam der Exorzist Don Annibale Serra, der von seinem Bischof beauftragt wurde.
Als der Teufel Astarotte und seine 6666 boshaften Geister exorziert und gejagt wurden, bauten tüchtig die Issimer die Kapelle ohne Zeit zu verlieren. Die aktuelle Kapelle ist ein Wiederaufbau des Jahres 1740 mit weiteren Änderungen des Glockenturms und der Fassade in den Jahren 1863 und 1881.
Die Kapelle von San Nicola
Die kleine Kapelle ist dem Heiligen Nicola von Bari gewidmet und steht im Dorfteil von Biolley, in einem einsamen und ruhigen Ort. Sie ist im 15. Jahrhundert gebaut und 1780 restauriert und vergrößert worden. 2006 ist sie vollständig restauriert worden.
Die Kapelle der Presentazione di Maria al Tempio
Die Kapelle befindet sich in der Ortschaft Chincherè; sie wurde auf dem nach dem Testament vom 1653 geschenkten Boden gebaut und 1866 restauriert. Der Patronenfesttag ist am 21. November.
Die Kapelle von der Visitazione
Die Kapelle wurde 1837 gesegnet. Sie wurde in der Ortschaft Riccard, am linken Ufer des Flusses Lys an der Grenze mit der Gemeinde Gaby im Auftrag von vier Schwestern gebaut, da sie dazu von ihrem Vater laut dem Testament des 21. Mai 1827 gezwungen waren. Auch diese Kapelle wurde neulich restauriert und dem alten Glanz wiedergegeben.
Die Kapelle von San Luigi
Sie befindet sich im Dorfteil Riccourt und sie ist dem Heiligen Luigi, König von Frankreich gewidmet. Im Jahre 1663 errichtet, wurde sie 1666 gesegnet. Der Patronenfesttag ist im Herbst.
Die Kapelle von San Giuseppe
Sie wurde in der Ortschaft Preit infolge eines Vermächtnisses gebaut und man nimmt an, dass sie 1667 gesegnet wurde.
Die Kapelle Madonna di Loreto.
1682 in der Ortschaft Seingles errichtet, wurde sie 1729 und neulich auch in den letzten Jahren restauriert.
Das Oratorium von San Antonio da Padova
Das Oratorium wurde in der Ortschaft Riva 1724 errichtet. Es wurde völlig restauriert und in eine Kapelle anlässlich der ersten Messe des Pfarrers Don Daniele Christillin verwandelt.
Die Kapelle von San Valentino
Man vermutet, dass die ursprüngliche Kapelle seit grauer Zeit existierte und sie schon dem Heiligen Valentino gewidmet war. Sie wurde in den Jahren nach verschiedenen Stilen und Formen wieder gebaut. Die aktuelle Kapelle ist 1898 datiert und sie ist neulich restauriert worden: sie stellt eine schöne Fassade gotischen Stiles mit weitem Laubengang dar.
Die Kapelle von San Giuseppe
Die sehr kleine Kapelle wurde 1939 im Auftrag von Mons. Capra aus Pont-Saint-Martin gebaut, als Erinnerung seiner Jugendjahre, als er ein Hirtenknabe in dem tiefen Tal von Walka war.
Die Grotte der SS. Agonia del Divin Salvatore und von der Trasfigurazione di Cristo.
Der erste Entwurf geht auf das Jahr 1912 zurück und sollte als Votivgabe gebaut werden, um den zahlreichen Auswandern von Issime, die jedes Jahr das Dorf wegen der Arbeit verließen, Gnade zu bitten. Die Kapelle wurde beim Ausbruch des Zweiten Weltkrieges 1915 errichtet, um Gnade und Schutz für die Soldaten an der Front zu bitten. Sie wurde im Berg begraben und sie zeigt nur die Fassade aus blankem Stein, von einem kleinen Glockenturm überragt.
.